Go با مثال: اشاره‌گرها

Go از اشاره‌گرها (pointers) پشتیبانی می‌کند که به شما اجازه می‌دهند ارجاع به مقادیر و رکوردها را در برنامه جابه‌جا کنید.

 
package main
 
import "fmt"

با دو تابع zeroval و zeroptr نشان می‌دهیم که اشاره‌گرها در مقایسه با مقادیر چطور کار می‌کنند. zeroval یک پارامتر int دارد، پس آرگومان‌ها با مقدار (by value) به آن داده می‌شوند. zeroval یک کپی از ival می‌گیرد که از متغیر تابع صدازننده جداست.

 
func zeroval(ival int) {
    ival = 0
}

در مقابل، zeroptr یک پارامتر *int دارد، یعنی یک اشاره‌گر به int می‌گیرد. سپس کد *iptr در بدنهٔ تابع، اشاره‌گر را dereference می‌کند؛ یعنی از آدرس حافظه به مقدار فعلیِ آن آدرس می‌رسد. انتساب مقدار به یک اشاره‌گرِ dereference‌شده، مقدارِ آدرس مورد ارجاع را تغییر می‌دهد.

 
func zeroptr(iptr *int) {
    *iptr = 0
}
 
func main() {
    i := 1
    fmt.Println("initial:", i)
 
    zeroval(i)
    fmt.Println("zeroval:", i)

نحو &i آدرس حافظهٔ i را می‌دهد، یعنی یک اشاره‌گر به i.

 
    zeroptr(&i)
    fmt.Println("zeroptr:", i)

اشاره‌گرها را هم می‌توان چاپ کرد.

 
    fmt.Println("pointer:", &i)

با تابع داخلی new می‌توان یک اشاره‌گر جدید به یک مقدار ساخت.

 
    p := new(42)
    fmt.Println("value at *p:", *p)
    zeroptr(p)
    fmt.Println("value at *p:", *p)
}

zeroval مقدار i را در main تغییر نمی‌دهد، اما zeroptr تغییر می‌دهد، چون به آدرس حافظهٔ آن متغیر ارجاع دارد.

 
$ go run pointers.go
initial: 1
zeroval: 1
zeroptr: 0
pointer: 0x42131100
value at *p: 42
value at *p: 0

مثال بعدی: .

نوشتهٔ Mark McGranaghan و Eli Bendersky | ترجمهٔ فارسی: samsampour | کد منبع | مجوز | نسخهٔ انگلیسی