Go با مثال: توابع با تعداد آرگومان متغیر

توابع variadic (با تعداد آرگومان متغیر) را می‌توان با هر تعدادی آرگومان انتهایی صدا زد. برای مثال، `fmt.Println` یک تابع variadic رایج است.
	`package main`
	`import "fmt"`
این تابع هر تعداد دلخواهی `int` را به‌عنوان آرگومان می‌پذیرد.	`func sum(nums ...int) { fmt.Print(nums, " ") total := 0`
داخل تابع، نوع `nums` معادل `[]int` است. می‌توانیم `len(nums)` را صدا بزنیم، با `range` روی آن پیمایش کنیم و غیره.	`for _, num := range nums { total += num } fmt.Println(total) }`
	`func main() {`
توابع variadic را می‌توان به روش معمول و با آرگومان‌های جداگانه صدا زد.	`sum(1, 2) sum(1, 2, 3)`
اگر از قبل چند آرگومان در یک اسلایس دارید، آن‌ها را این‌طور با `func(slice...)` به تابع variadic بدهید.	`nums := []int{1, 2, 3, 4} sum(nums...) }`

	`$ go run variadic-functions.go [1 2] 3 [1 2 3] 6 [1 2 3 4] 10`
یکی دیگر از جنبه‌های کلیدی توابع در Go، توانایی ساختن کلوژر (closure) است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

مثال بعدی: کلوژرها.